Tad Lo - Pakse

We zijn alweer zo'n 5 dagen op het Bolavenplateau. Alhoewel onze plannen waren om een toer van 2 dagen te maken met een motor over het plateau, zoals velen hier doen. Zijn we achteraf blij gewoon deze toer zonder motor te hebben gedaan met het voor handen liggende (openbaar) vervoer.  Op de motor is en blijft het goed opletten; waar moet je heen? Kaarten zijn vaak onduidelijk en de bewegwijzering voor ons onleesbaar, terwijl men in het binnenland vaak maar een paar woorden Engels spreekt. We hebben een beter idee gekregen over het gebied van de vele mooie watervallen, koffieplantages, de pinda's, de kokosnotendorpjes en de meters rijen kraampjes met meloenen. Het valt op dat we in dit gebied niet meer alleen voor de runderen onderweg moeten stoppen, maar ook voor de vele, mooie chocolade bruine of gevlekte varkens die oversteken. In Tad Lo missen we alleen nog de informatie over de koffieplantages die we tot voor eergisteren nog niet gezien hadden. De Oostenrijkse coffeeman hier in het dorp geeft ons aan dat een vriend van hem, een Nederlander ons alles kan vertellen over koffie. Zijn bijnaam is, hoe kan het ook anders ' mister koffie'. Even later heeft Loek hem al aan telefoon. Hij woont in Paksong en kan ons zien op de koffieplantage. Ondanks dat het zo'n 40 km verderop is, geeft hij aan dat als we vandaag willen komen, we beter daar kunnen blijven slapen. Het is richting Pakse, zo kunnen we onze toer mooi rond maken en daarbij is hier s' middags om 5.30u al bijna donker en alleen reizen in het donker wordt hier afgeraden. Een tuk tuk, in dit geval een pick up met in de laadbak 3 tuinstoeltjes, brengt ons naar ' de bushalte'. We ontdekken hier dat er vandaag nog wel een keer nog een bus komt, alhoewel het waarschijnlijk nog zeker 3 uur gaat duren. De tuk tuk man biedt lachend aan ons voor 300.000 Kip naar Paksong te brengen. We lachen vriendelijk terug en wijzen hem op de kunststukjes voorin zijn auto die van Kip gemaakt zijn. Hij zou nog aardig aan het knutselen komen. We besluiten, net als de Laotianen in tijden van stress, gewoon af te wachten wat er gebeurd.  Binnen 5 minuten heeft Loek al met een Loatiaan geregeld dat wij met hem mee moen rijden naar Thateng, een stad met een busstation. Ze geven ons zelfs nog flesjes water mee als we uitstappen. Ook hier geen bus, een stad van 1,5 straat en een grote Wat. In de bloedhete zon staan we bij een markt te wachten op de bus. Terwijl Loek bij de rugzakken blijft ga ik op onderzoek. Met handen en voeten (ik ben ondertussen aardig goed in 'hints' geworden) kom ik erachte welke kant Paksong op is en dat er vandaag misschien een bus komt. Even later rijden we, dankzij Loek, in een Hummer naar Paksong. Een droge westernachtige stad van 2 straten op flinke hoogte, midden op het Bolavenplateau. Met een gezamenlijke truck, vol met zakken paprika's en geldtellende vrouwen, rijden we door de stromende regen naar Tat Fan; een schitterende 'twin' waterval bij de koffieplantage waar we mister koffie zullen ontmoeten. We hebben geluk en huren de laatste vrije kamer in ydillische resort aan de rand van het tropisch regenwoud. Natuurlijk met uitzicht over het regenwoud en met een beetje reiken over de waterval. S middags hebben we samen met een Nederlands reisgezelschap een koffieworkshop en horen alles over koffie; van de bessen tot de gebrande koffiebonen. De zaden van de bessen drogen een week voordat ze gebrand kunnen worden. ' Mr.  Koffie'  verkoopt alleen vers gemaakte koffie; hij brandt de bonen, net voordat hij deze maalt en er vervolgens koffie van maakt. Hij heeft een eigen coffeshop in Paksong en is getrouwd met een Laven vrouw. We hebben een leuk contact met verschillende mensen uit dit reisgezelschap  en s'avonds plannen we onze reis verder met de reisleider van Koning Aap.  Hij geeft ons goede tips. Het prachtige en tevens het frappante is hier dat de insecten en  die we hier zien allemaal een beetje erg veel groter zijn dan we gewend zijn. We zien een spin met poten van een lengte van 10 cm , een 5 cm lang gifgroen lijf en knalrode ogen. Erg grote motvlinders en een super grote slak (10 cm). Leuk om te zien.

Gisteren zijn we verder getrokken naar Pakse. Het busverhaal scheelt niet veel van de dag daarvoor. We worden min of meer weer naar Pakse gebracht.  Van hieruit willen we verder reizen naar Ko Chang, een eiland aan de oostkust.  Gistermiddag hebben we per motor nog de Khmertempel Wat Phou bezocht bij Champasak. Erg indrukwekkend. Het geeft ons het gevoel van de Karnaktempel in Luxor en Efeze in Turkye . Wel minder groots, maar het idee wat er al eeuwen geleden voor moois gebouwd werd. De laatste kilometers hier naartoe zijn bijzonder. De nieuw aangelegde autoweg gaat ineens over in een zandvlakte. We hebben het gevoel in de scene beland te zijn van ' little house on the prairie' ; de kleuren, de runderen , de varkens, de houten westernhuisjes langs de weg en de enkele boer die we inhalen op een oude 2 wieltractor.

Onze wachttijd op de bus, om naar de trein in Thailand gebracht te worden, gebruiken we nog gauw om ons reisverslag bij te werken. Het  internetbereik is hier vaak net genoeg om ons verslag te schrijven of te whats app-en met onze meiden. En helaas voor jullie; om foto's te downloaden uit mijn GSM (Loeks camera lukt niet)  heb ik te weinig snelheid/ vermogen. Maar goed dat hebben jullie nog voor de boeg. Het reizen op zich blijft hier een hele ervaring.