Vang Vieng - Vientiane
16 november 2012 - Vang Vieng, Laos
Gistermorgen zijn we vanuit Vang Vieng vertrokken naar Vientiane, de hoofdstad van Laos. Al op de bus wachtend hebben we een leuk gesprek met onze guesthuiseigenaar. Hij vertelt over het heilige huisje voor zijn guesthouse, die je overigens zowel in Thailand als in Loas op bijna elk perceel ziet staan. Het lijken wel kleine tempeltjes op een paal. Elke volle maan wordt er eten en drinken voor de huisgeesten ingezet om de deze tevreden te houden. En in tijden van crisis wordt er een kaarsje gebrandt en een gebed opgezegd. Hij verteld ook over zijn tijd als monnik. Elke mannelijke Laotiaan is tussen zijn 20-25ste levensjaar een week tot maximaal 3 maanden monnik. Een man wordt niet als compleet gezien (onrijp) als hij niet in het klooster is geweest. Hij vertelt hoe hij als monnik 1 dag heeft gemediteerd. Hij lacht als hij vertelt hoe hij elk uur weer opnieuw stiekem door zijn wimpers keek om elke keer weer opnieuw te ontdekken hoe stil de monniken zaten. In een propvolle minivan rijden we naar Vientiane. We eten hier echt gebak in een Franse patisserie en genieten van een kruidensauna en een complete Lao massage. (Spierpijn van onze fietstocht hebben we niet meer gehad...). Tijdens de Lao massage, die een uur duurt worden we goed onder handen genomen. En niet alleen onder handen... Als Loek mij vraagt om te kijken wat zijn masseuse aan het doen is, zie ik haar over Loek zijn bovenbenen en billen lopen. De dag daarop lopen we over de ochtendmarkt net buiten de stad. Deze markt is puur voor de Laotianen zelf en we kijken onze ogen uit. Alles wordt zoveel mogelijk levend verkocht: de vissen springen bijna uit de kommen waarin ze aangeboden worden. Worsten en grote hompen vlees liggen in houten schalen met waaiers erboven om de vliegen weg te houden. Wat niet erg lijkt te lukken. Er zijn totaal geen toeristen en overal worden we vriendelijk toegelachen. Hierna pakken we de bus naar het Boeddhapark 25 km verderop. Een ervaring op zich; de reis duurt ruim anderhalf uur. De weg wordt op het laatst zo slecht dat we overgeheveld worden naar een ander voertuig. We stuiteren verder in een gammele bus, met aan boord 2 Zwitserse meisjes, een hoogzwangere vrouw en 3 gasflessen. De mensen die verder in en uit stappen betalen het geld aan Loek die het weer doorsluist naar de chauffeur. Het Boeddhapark zelf is bijzonder. Een kunstenaar laat door middel van allerlei Hindoeistische en Boeddhistische goden, zijn filosofie over de kosmos zien. De terugweg liften we mee op de achterbak van een truck. Als we weer in Ventiane terugkomen zijn we erg stoffig van deze rit . Omdat we geen hotelkamer meer hebben mogen we ons douchen in de badkamer van de hoteleigenaar. Zo kunnen we schoon de slaapbus in naar de 4000 islands. Het reizen gaat hier zo gemakkelijk op elke hoek van de straat verkopen ze bustickets en vliegtickets. Wij kregen er zelfs nog een glaasje pastis bij.... De slaapbus is ook weer een hele ervaring. In een grote dubbeldekker liggen zo n 50 mensen als sardientjes in een blik. Gezien de Aziatische afmetingen ligt Loek zelfs als een opgerolt sardientje.....

Het enige dat we hier missen zijn de geuren en zeker die van 50 sardientjes opgerolt in een bus !!!!
Groetjes Paul en Marianne
wat fijn om weer wat te horen. Leek zo lang geleden.
Ik zie het allemaal voor me en het lijkt me allemaal kleurrijk , mooi , verrassend maar vooral verwonderlijk.
Het voelt wel erg goed !
Geniet heerlijk van de omgeving en van jullie samen:)
xxxInge
Het laatste nieuws bij ons is dat de Sint en zijn gevolg zijn onthaald in Roermond. Maar laten we eerlijk zijn een mooier sinterklaas cadeau als deze reis is er niet.
Nu volgt er nog een literair hoogstandje:
May en loek,
jullie verhalen gaan erin als koek
Vanuit het verre westen genieten wij mee
Met de belevenissen van jullie twee
De verhalen zijn kleurrijk mooi en fijn
hier en daar pikken jullie een tuk tuk of zelfs een trein.
Geniet de laatste weken met volle teugen
Zodat deze reis jullie nog lang zal heugen.
Groetjes van de Sint en zijn Pieten.
Nou zeg eens eerlijk, dit is toch echt een kippevel moment.
Dikke knuffel van Jan en Joan.