Pakbeng - Luang Prabang Laos

We zijn ondertussen al bijna 2 dagen in Luang Prabang.  De  8 uur durende bootreis van Pakbeng naar Luang Prabang is goed verlopen. In het begin was er even wat ophef toen  er net voor ons vertrek nog zo'n 20 backpackers met rugzak buiten de boot bleven staan. Zij gaven aan dat er geen plek was voor hun in de boot. De passagiers werden geteld en wij verbaasden ons er over dat er deze reis nog niet naar ons tickets gevraagd was. Uiteindelijk mochten de jongeren kiezen of nu meekomen of in Pakbeng blijven. Wat opvalt is dat de Laotiaan erg rustig en vriendelijk bleef, ondanks het feit dat deze jongeren de reis al een half uur ophielden. In tegenstelling tot de Lao zien we een Zwitserse man die zich flink aan het ergeren is.  
Ook deze boottocht is weer indrukwekkend. We horen het gekwetter van allerlei nationalieiten om ons heen, terwijl we een boek lezen. We genieten weer van de groene jungle die mooi afsteekt bij de bruine Mekong. Aan de oevers zien we meerdere keren bamboestengels als vishengels over het water hangen, buffels, geiten, soms wat hutjes op palen of mensen die op de oever aan het werk zijn, met de typische spitse hoedjes op. In Luang Prabang worden we weer opgewacht door tuktuks en jongeren die een kamer aanbieden. Oudere Laotianen zien we bijna niet. Schrik niet, de gemiddelde leeftijd in Laos schijnt 19,5 jaar te zijn volgens onze reisboeken. Laotianen schijnen niet veel ouder te worden dan begin 50. We hebben in de lonely planet wat leuke guesthouses gezien en komen uiteindelijk terecht bij het Thony guesthouse. We onderhandelen over de prijs die zakt van 120.000 kip naar 90.000 Kip. De prijs van een kamer wordt hier aangeboden inclusief bananen, koffie en free wifi. We krijgen zelfs een kaartje aangeboden met daarin een spelfout; waardoor er free wife aangeboden wordt. De Engelse dames hebben niet overdreven; Luang Prabang is een bijzonder prachtige stad, die pittoresk binnen de Mekong en de zijrivier de Nam Khan ligt. De stad doet ietswat Frans aan met zijn terrasjes, de bakkerijen met banquettes en croissantjes en stijl waar veel van de woningen in gebouwd zijn. De avondmarkt is hier bijzonder netjes, net zoals de rest van de stad. Of je nu naar een kraam met eten kijkt of naar een kraam met sieraden, tassen of beddegoed, alles kon wel langs een meetlatje neergelegd zijn. Het geheel is erg sfeervol en de fruitshakes zijn heerlijk. Op de avondmarkt wordt een buffet aangeboden, waarin je voor 10.000 Kip je bord kunt vullen. Het smaakt ook nog goed. We kijken hier in onze ogen uit in deze stad. Dat doen we zeker tijdens de ochtendmarkt, waar allerlei etenswaaren aangeboden worden; van prachtige groente en fruit tot aan levende kikkers die met bosjes aan elkaar gebonden zijn. De oevers van de Mekong zijn prachtig. Er is een bamboebrug over de Nam Khan die na elk regenseizoen weer opnieuw opgebouwd wordt. Gistermiddag hebben we deze overgestoken en een van de prachtigste bars ontdekt in het bamboebos. We hangen de hele middag heerlijk onderuit in Dyen Sabai bar.  We bezochten de Wat Xieg Thong, de meest betoverende Wat van  Luang Prabang. De naam betekend; het gouden stad klooster. Het dak lijkt op de uitslaande vleugels van een moederhoen die zijn kroost beschermd. De schilderingen zijn erg mooi in de Wat, maar ook wat luguber. Er zijn tekeningen te zien die de Boeddhistische hel weergeven. Zo zie je een man die gelogen heeft in zijn leven en daardoor aan zijn tong opgehangen word. Gisteravond hebben we de zonsondergang gezien op de  Phusi berg, waar ook de That Chomsi zich bevindt. kenmerkend voor de sky-line van Luang Prabang. De zonsondergang ziet er erg mooi uit zo over de Mekong. Wat zeker net zo indrukwekkend was, is dat het boven op de berg binnen een uur volstroomde met mensen met allerlei nationaliteiten. Toen we naar boven liepen werd me een kooitje aangeboden met 2 hele kleine vogeltjes erin. Deze op de top van de berg loslaten, zou geluk brengen. Als we de berg af lopen komen we bij monikken uit die met hun avondgebed bezig zijn. We zijn rustig bij de tempel gaan zitten en laten ons meedragen op de mantra's. Het valt ons op dat alles erg sereen lijkt in deze stad. Mensen zijn vriendelijk en blijven vriendelijk. Regelmatig komen we een Laotiaan of een monnik tegen die roept; ' good luck'  en doorloopt. Op de markt kun je rustig onderhandelen. Je wordt er zelfs tot uitgenodigd. Als je naar de prijs van een artikel vraagt, krijg je de prijs aangegeven op een rekenmachine, waarop jij vervolgens de prijs die jij wilt betalen weer kunt intypen. Het gebeurt allemaalel vriendelijk en in alle rust.  Gisteravond hebben we nog een modeshow gezien van de klederdrachten van de etnische volkeren in Laos. Er zijn 4 grote groepen volkeren, die weer onderverdeeld zijn in zo'n 100 subgroepen. Een mooiie aanvulling op gisteravond is het museum van de etnische volkeren wat we vandaag bezocht hebben (TAEC). De processie van de monniken vanmorgen was een hele ervaring. Om half zeven stonden we in de hoofdstraat op de monniken te wachten die elke morgen langskomen om hun bedelnap, die door de plaatselijke bevolking gevuld wordt.  Het eten wat ze nu krijgen is het eten wat ze vandaag te eten krijgen. Bijzonder om te zien hoe verschillende ' armen'  onder de bevolking plaatsnemen tussen de 'gevers'. Monniken geven vervolgens weer wat van hun eten af, door de lege manden van deze mensen weer te vullen. Kleefrijst wordt zo over en weer gegooid. Loek stopt op een gegeven moment met foto's maken; dit lijkt niet gepast.
Het voormalige Koninklijk paleis, nu nationaal paleis museum is ook de moeite waard om te bezoeken. We zien hier de belangrijkste Boeddha van Laos. Ooit een geschenk vanuit India. Deze Boeddha De Pra Bang ( hierna is Luang Prabang vernoemd) is als een soort talisman voor Laos. Vergelijkbaar met de 'Heilige Graal'. We hebben zelfs in LP Wat May ontdekt!!